पशुपति आर्यघाटमा मृत शरीरसँग जोडिएका अवैधानिक गतिविधि: पवित्रता र प्रशासनिक उत्तरदायित्वको प्रश्न

पशुपति आर्यघाट—हिन्दू धर्मावलम्बीहरूको लागि मोक्षको द्वार मानिने यो स्थलमा अन्त्येष्टि संस्कार मात्र होइन, आत्मिक शान्तिको प्रतीक पनि हो। तर पछिल्लो समय यहाँ घटेका केही घटनाहरूले यस पवित्र स्थलको गरिमा र श्रद्धामा गम्भीर प्रश्न उठाएका छन्।

अप्राकृतिक गतिविधि: हड्डीको चोरी र तान्त्रिक प्रयोग

२०८२ साउनमा घटेको एक घटनामा, आर्यघाटमा कार्यरत घाटे गणेश ढकाललाई शव पूर्ण रूपमा नजल्दै हड्डी निकालिरहेको अवस्थामा पक्राउ गरियो। उनले ती हड्डीहरू एक अज्ञात जोगीलाई तीन/चार सय रुपैयाँमा बिक्री गरेको स्वीकार गरे। प्रहरी अनुसन्धान अनुसार, यस्ता हड्डीहरू अघोरी तान्त्रिक क्रियाकलापमा प्रयोग हुने गरेको तथ्य खुलेको छ।

यो घटना केवल चोरी मात्र होइन, धार्मिक अपमान, मानव अधिकारको उल्लङ्घन, र सामाजिक मूल्यको पतन हो।

प्रशासनिक भ्रष्टाचार: शवदाह मेसिन खरिदमा हिनामिना

पशुपति क्षेत्र विकास कोषले शव व्यवस्थापनका लागि विद्युतीय शवदाह मेसिन खरिद गर्दा १० करोड ३४ लाख रुपैयाँको भ्रष्टाचार भएको अख्तियारको आरोप छ3। ५२ लाख पर्ने मेसिनलाई डेढ करोडमा खरिद गरिएको, परामर्शदाता छनोटदेखि बिल भुक्तानीसम्म नियम मिचिएको, र नक्कली कोटेसन प्रयोग गरिएको प्रमाणित भएको छ।

यसले देखाउँछ कि पवित्र स्थलको व्यवस्थापनमा समेत भ्रष्टाचारको जालो फैलिएको छ।

प्रशासनिक निगरानीको कमजोरीका यी घटनाहरूले निम्न प्रश्नहरू उठाउँछन्:

• आर्यघाटमा कार्यरत कर्मचारीहरूको पृष्ठभूमि जाँच किन गरिँदैन?
• शवदाह प्रक्रियामा सुरक्षा निगरानी किन कमजोर छ?
• कोषको लेखा परीक्षण र पारदर्शिता कसरी सुनिश्चित गरिन्छ?

निष्कर्ष: पवित्रता जोगाउने कि मौन रहने?

पशुपति आर्यघाटमा घटेका यस्ता घटनाहरूले धार्मिक आस्थामाथि गम्भीर आघात पुर्‍याएका छन्। प्रशासनले यस्ता गतिविधिको छानबिन, दण्ड, र सुधारात्मक नीति अविलम्ब लागू गर्नुपर्छ। अन्यथा, यो पवित्र स्थल अपराधको आश्रयस्थल बन्ने खतरा छ।